UKRAYNA RAPSODİSİ
yönetmen Sergei Parajanov
Kolhoz'un işçileri ve Sovyet Ordusunun askerleri,
bu filme katkıda bulunmuşlardır.
Dostlarım, yoldaşlar,
dinlemenizi istiyorum.
Bu hikaye sadece benim değildir.
Harika bir zafer ile evime döndüm.
Ben, Dinyeper kıyısında bulunan küçük bir köyden basit bir kızım.
İlk ödülümü Uluslararası bir şarkı yarışmasında kazandım.
Bir altın madalya.
Batı Avrupa'da,
uzak bir kasabada kazandım.
Bir hafta önce geldim.
İtalyan, İngiliz, Fransız, Capitol'de.
Sovyet şarkıcı Capitol Tiyatro'sunda.
Bana yabancı bir şehir,
Bilinmeyen ve uzak bir yaşam,
Yabancı insanlar.
Beni nasıl kabul edecekler?
Onların kalplerine bir yol bulabilir miyim?
Bugün bana kayıtsız değiller.
Ama yarın?
İtalyan, İngiliz, Fransızlar, Capitol'de.
Sovyet şarkıcı Capito Tiyatro'sunda!
Sovyet şarkıcı Capitol Tiyatro'sunda!
Bir şey mi dediniz?
Çiçeklerin eşsiz bir kokusu var.
Matmazel İtalyan mıdır?
Bayanlar ve Baylar! Rekabet kurallarını hatırlatayım.
İlk turda, bir perde ile juriden ayrılacaksınız.
Jüri sadece numaraları bilecektir.
Siz bestecinin dilinde şarkı söyleyeceksiniz.
Jüri başkanı "merci" diyorsa,
şarkıyı durdurup, sahneyi terkedeceksiniz.
Bayanlar, lütfen yeniden sıra olunuz.
İlk ödülü kim kazanacak?
Üzülme hayatım, hepsinin seni geçmesi gerekecek.
Sinirlenmeyin.
Lütfen, bir tane alın.
33 numara sahnede. Hangi şarkıyı söyleyeceksiniz?
İlk program.
İkinci Tur.
Sonraki.
Ben mi?
Sonraki.
36 numara sahnede.
Lütfen.
Hangisi?
Üçüncü.
O İtalyan mı?
Bu gerçekten önemli değil.
Olağanüstü.
Jean, yanılıyorsun.
İnsanlık için hala bir umut var.
Hepimiz farklı kabul ediyoruz.
Bu bir çelişki!
Avrupa bir mezarlık gibi, dünya harap durumda.
Aniden, Lucia'nın aryası.
Hoşuna gitmedi mi?
Bir müzik parçası değil.
Sadece askeri marşlar gibi.
- Ne dedin? - Ne?
Hiçbir şey öğrenmedin mi?
İnsanlar şarkı söylerken..
..huzurlu..
Bunu sevdim, gerçekten beğendim.
Ben bu şarkıyı söyleyebilir miyim diye soracaktım.
Çocukluğumun unutulmaz bir şarkısı.
Bu şarkı..
..kendimi bildim bileli kalbimde yaşadı.
Her şey yolunda, onu dinleyelim.
Yıllar geçti..
ve kalbimde..
yeni bir şarkı doğdu.
Senin şarkın harika, Oksana
O kuş daha iyi söylüyor.
Oksana
Ne zaman şarkı söylesen,
her şey duruyor.
Biliyorsun,
Bana öyle geliyor ki, bitkiler canlanıyor..
onlar mutlu, hülyalı..
ve hatta ahenkliler.
Seni gördüğünde çavdar ve buğday olgunlaşıyor.
Büyük bir koro halinde şarkı söylüyorlar.
Ve ekinlerde,
bir orkestra gibi yankılanıyor.
Gözlerini kapat..
ve dinle.
Bugün olsaydı nasıl da sevinirdi,
nasıl da gülümserdi,
başarımı duyunca, sevgili Anton.
Bu bizim zaferimiz.
Belkide benimkinden daha fazla onun.
Ama artık yok.
Kimbilir Almanya'da hangi trenin..
..penceresi arkasında yutuldu gitti, sevgili Anton'um.
Ben bu günü üç yıl bekledim.
Sanki ölümden geri döndüm.
Oksana beni görse, tanıyamaz.
Rudy!
Her şey hayata dönüyor.
Sen geri dönüyorsun. Umarım, benim Geinrikht'im de.
Buna inanıyorum.
Savaş silinmez izler bırakır.
Biz buradan gideceğiz, daha kısa.
Bakın.
Bir huş ağacı sunak üzerinde büyüyor.
Toprak barış için susamış.
Hoşçakal, Rudy.
Tekrar görüşeceğimizi umuyorum.
İyi şanslar.
Bu senin için, bir hatıra olarak.
Teşekkür ederim.
- Tekrar iyi şanslar. - Teşekkürler.
Hoşçakal Almanya!
Zalim bir yangında beni yaktınız.
Ve senin de, aynı alevlerden yapılmış yanıkların var.
Ama benim ruhumu yıkamadınız.
O bir kez daha benim hayallerimi dolduruyor.
Unutulmaz anılarla yaşıyor.
Sesini duyuyor musun?
Sen evleneceksin,
Bahçende yetiştireceksin,
Aşkınla eşini,
Çocukların olacak.
Ve o ?
Anton, düşündün mü?
Onun sesi konservatuarın sesi olacak.
Sana konservatuar sözü veriyorum.
Ve sonra bir konser salonu.
Onu burada bırakmalısın.
Seninle mi?
Konser devam ediyor.
Eser, Rimsky-Korsakov'a ait.
Ve meslekdaşım, konservaturda bir öğrenci :
Vadim Tchaika.
Oksana?
Vedalaşma zamanımız geldiğinde,
birbirimizi ne kadar çok sevdiğimizi anladım.
Teşekkür ederim.
İzninizle... ?
Lütfen. Gelin.
Tanıştığımıza memnun oldum.
Şimdi sen konservatuardasın.
- Hoşgeldin. - Teşekkür ederim.
Güzel, Oksana
- Şimdi iş yapmalı? - Evet, ben buradayım ...
En önemlisi, nefes alma.
Anlıyor musun?
Haydi deneyelim.
Doğru ...
Bir besteci dehası Beethoven'in senfonisi..
insanlığın özgürlük ruhunu ifade etmektedir...
Yeter artık, saat 4 oldu.
Tatil yaklaşıyor.
Anton'la yakında görüşeceğiz.
Ben Kiev'i savunanlardan biriydim.
Konservatuarda Oksana'yı bulamadım.
Ve konservatuarda unutulup gitti.
Yakında Sibirsk'te olacağız.
Sibirsk mi?
Bir saattir gidiyoruz.
Oraya mı gidiyorsun?
Bir saat mi?
Evet.
Bak ne buldum?
işte, al.
Teşekkürler.
Bizim için.
Bir fotograf iste.
Tamam, isterim.
İleri marş!
Anton!
Vadim! Nasılsın?
İyi görünüyorsun.
Ne oldu, Anton?
Hiç.
Hiç bir şey.
Nereden geliyorsun?
Ben geçiyordum.
Tesadüfen, senin hakkındakileri duydum.
Çok kalacak mısın?
Seni görmek istedim.
Seni ve Oksana'yı.
Teşekkürler, Anton
Ama Oksana burada değil.
Burada değil mi?
Gitti.
Toplulukla beraber.
İyi...
Hoşçakal.
Seni gördüğüm iyi oldu.
Ben seninle geleyim.
Teşekkürler.
O dönünce,
bunu ona ver...
Hoşçakal.
Bize yaz, Anton.
Sen iyi misin?
Bir şey yok.
Hiç bir şey..
Bugün bir şey yedin mi?
Evet.
Anlamıyorsunuz, yapamam?
Sorun nedir?
Ne zaman düşünsem...
Bütün Ukrayna yanıyor.
Ve biz burada, devamlı şarkı söylüyoruz.
Öyle anlamsız ki.
Eğer zafer kazanmak istiyorsan,
egzersizler çok önemlidir.
Belki.
Ama daha fazla yapamam.
Yapamam.
Konservatuar benim evim olmuştu,
ailem ve gelecek için bir umut.
Nasıl üzülmem.
Orayı bırakmak ne kadar zor.
Ama başka seçeneğim yoktu.
Orduya katılmak istedim.
Bu benim kaderimin yoluydu.
Orada öyle durmayın, bize yardım edin.
Böyle. Dikkatli olun!
Oksana, o kadar güzel söylüyor ki!
- Gel de gör. - İstemiyorum.
- Sadece bir kere. Ben bakarım. - Hayır.
- Oksana - Merhaba.
Afedersiniz.
Kurallar.
Ne istiyorsunuz?
Her zamanki gibisin.
Yapma.
- Haberleri duydun mu? - Hayır, henüz değil.
Bunu yapmayacağım.
Otur.
Kendini hasta yapacaksın.
Güçlü olmalısın.
Sen bir hemşiresin!
Yat.
- Biraz uyu! - Hemşire!
Oksana
Cepheden yazıyorum.
Her şeye rağmen iyiyim,
çünkü seni düşünüyorum.
Harabe bir tiyatrodan sana yazıyorum.
Yıpranmış askerler.
Sahnede yaşıyorlar.
Herşey, Beethoven'in,
görkemli müziğinde yüzüyor.
Beethoven...
O da bir Alman.
Beethoven'i sık sık dinlemiyorum.
Eğer sadece Ayışığı Sonatı yazılı olsaydı,
savaşa yön verebilirdi.
Onu dinliyorum..
ve hayalimde dolunayda,
köyümüze dönmek var.
Hemşire!
Neden beni dinlemiyorsun?
Dinliyorum.
Devam et.
Hepsini hatırlıyorum.
Yaz :
Sibirsk,
Konservatuar.
Oksana Marchenko.
Tanklar!
Anton buradaydı.
Sana söyleme fırsatım olmadı.
- Bunu sana vermemi istedi.. - Oku..
" Bir sanatçı olacağını biliyoruz.
Belki sahnede kendini bulacaksın.
Bunun için ödeyeceğin bedeli unutma..."
Vadim, nasıl yapabilirsin?
Nasıl yapabilirsin?
Oksana, anlamaya çalış!
Gidin.
Duydun mu?
Savaşlar
Saldırılar
Kan
Bu savaş kötü değil.
Ölümden daha kötü yaşadıysanız.
Dikkat et!
Birer birer.
Ne var?
Sorun ne?
Gerçek bir sanatçı..
ilk önce insan olmalıdır demiştin.
O zaman bunu anlamam mümkün değildi.
Ben cepheye gidiyorum.
Bir asker olarak mı?
Evet.
Hoşçakal.
Şimdi iyi durumdasınız. Bırakabilirsiniz.
Biraz elma ve kekim var.
Teşekkür ederim.
Lena, bir elbise.
- Kimi aradınız? - Andriev Igor
- Hangi oda? - Dokuz.
Annesi dün akşam gelemedi.
Doktor ile konuşmak istermisiniz?
Hayır.
Annesine bildirmem gerekiyor.
Afedersiniz.
Bunu unuttunuz.
Lütfen, onları odaya bırakın.
Dokuz numara.
Yıllar geçiyor.
Ama Solveig yine de Pergunt'u bekler.
Ve bir rüyada ona görünür.
Ve mutluluk geri dönmektedir.
Pergunt asla terk etmeyecektir.
Ama bu sadece bir rüyadır.
Anlıyor musunuz?
Teşekkür ederim, hemşire!
Görebiliyorum.
Nadejda Petrovna!
Oksana!
Sevgili, Nadejda Petrovna.
Ne oldu?
işte.
Solveig mi?
Deneyebiliriz.
Paraşüt sizin için.
Böyle kolları olan,
güzel bir elbiseye çevirin.
Yakında ilkbahar olacak.
Zafer.
Anton
Müttefikler geldi.
Müttefik ordusu burada. Aziz Meryem aşkına!
Nihayet, yoldaşlar.
Sonunda.
Anton
Onlar Rus.
Lütfen beni izleyin.
Binbaşı Jackson ile görüşünüz.
Beyler, lütfen oturun.
Sigara?
Anton Pitrienko.
Sovyet askeri.
O kaçtı.
Ben onu sakladım.
Sen, kaçtın mı?
Alman?
Evet, ben bir orgcuyum.
Görüyorum.
Sizleri gözaltına almam gerekecek.
Sadece bir formalite.
Afedersiniz beyler.
Yapmam gereken bazı işler var.
Burada kalmanız gerekiyor.
Bu sadece bir formalite.
Gelin.
Bu sadece bir formalite.
Sadece bir formalite...
Çok uzun sürdü, saymayı bıraktım.
Savaştan sonra ilk baharın hatıraları.
Acıyla beklenen günlerden sonra,
umutla bekleyiş..
ve beklenmedik karşılaşmalar.
Anton!
Oksana!
Vadim.
Oğlum!
Her şey yolunda, anne.
Baştan.
Senin adın ne?
Oksana.
Şarkı söylemeyi sevmiyorsun değil mi?
Seviyorum.
Vadim
ne zaman gideceksin?
Bir süre burada kalacağım.
Ben bir şeyi anlamak için geldim.
Yeni bir hayat başlıyor.
Burada yapılacak çok bina var.
Oradaki yeldeğirmeni,
bize yeni bir okul.
Gülüyorsun...
Bana inanmıyor musun?
İnanıyorum.
Köy...
sıralarımız...
Ben ayrılmak istiyorum.
Her zamankinden daha fazla şarkı söylemek,
ve beklemek istiyorum.
İnanıyorum.
Teşekkür ederim Vadim.
İşte bu.
Mükemmel.
Ama ben sadece bir uğur verebilirim.
İşte, bunu al.
- Teşekkür ederim. - Aferin, Oksana.
Teşekkür ederim.
Yollar, raylar...
Büyük bir nehre akar gibi,
durgun akıyor..
ve toprağa karışıyor.
Ben anavatanıma dönüyorum.
Ben hangi yolda olduğuna inanmak için kendime gelemiyorum...
Anton!
Oksana!
Sevgilim.
Anton
Merhaba Dinyeper!
Sana saygı getirdik.
Dinyeper.
Dün, karanlıktı..
senin kutsal kıyıların.
Dinyeper.
Bugün, güneş senin sularında ışıldıyor.
Böyle neşeli müzikler,
senin güçlü dalgalarında yankılanacak.
Türkçe Altyazı : selami55